|

Griekenland CamperLand
Kreta per huurcamper 2011
Reisverslag van Nico Bloot
|
Een nieuw reisverslag van
Nel en Nico
Bloot, gemaakt in mei 2011. De foto's zijn te vergroten door
er op te klikken. Het verslag is ook te vinden op de website Griekenland
Camperland.
De reis is
gemaakt met een van de campers van het camperverhuurbedrijf Camper op Kreta. Het
bedrijf wordt gerund door Guus Vergnes, een sympathieke Nederlander die
je ter plaatse met alle raad en daad bijstaat. Zo word je keurig van
het vliegveld afgehaald en naar de camper gebracht voor een uitgebreide
uitleg. Werkelijk niets is Guus te veel.
De camper is een Knaus
Traveller 595. Wel even wennen zo'n andere camper. Je
mist bijvoorbeeld in het begin je vaste hoekjes en plekjes. Alles ligt
anders. "Waar hebben we dit ook weer opgeborgen, en waar heb je die
kaarten gelegd"? Ook
met de afmetingen is het even omschakelen. Een vreemde camper heeft gelukkig
ook voordelen ten opzichte van je eigen camper. En na een dag of wat
oriënteren weet je niet beter en zijn camper en rijder aan elkaar
gewaagd.
Kreta
Kreta is met 600.000
inwoners het grootste eiland van Griekenland en het op vijf na grootste
in de Middellandse Zee. Het is een langwerpig
eiland dat 250 kilometer lang is, op het breedste punt is het 60
kilometer. Het heeft een totale
oppervlakte ruim 8300 km2, groter dan Noord en Zuid-Holland bij
elkaar. Kreta ligt in het zuiden
van de Egeďsche zee, ongeveer 300 km van de noordkust van Afrika
(Libië) en vormt
de grens met de Libische zee. Het Griekse vasteland (Peloponessos) ligt
op 100 kilometer. Kreta bestaat uit vier provincies: Chaniá, Rčthymnon,
Heráklion en Lasíthi. Een
van de mooiste steden is Chaniá-stad met een prachtige Venetiaanse
binnenstad, mooie zandstranden en de indrukwekkende Witte Bergen. Het
eiland kent een rijke historie en bewijzen hiervan zijn er nog
ruimschoots te vinden. In Knossós vind je bijvoorbeeld het
indrukwekkende paleis van Mínos dat zo'n 4000 jaar oud is.
18 april
Eenmaal
op Kreta aangekomen, beginnen we onze campertrip in Kato Gouves, zo'n
20 km ten oosten van de hoofdstad Heraklion. Door de komst van veel
hotels is deze plaats uitgegroeid tot een echt vakantieoord. Gouves
ligt centraal en is een goed uitgangspunt voor het verkennen van het
eiland. We zien verschillende leuke restaurants en tavernes, die alleen
nog niet allemaal open zijn. Vergeleken met andere badplaatsen aan de
noordkust van Kreta is Gouves een rustige plaats. In Kato Gouves zijn
verschillende plekken aan het water waar je vrij kunt staan en een
daarvan benutten we meteen. 's Avonds lopen we naar restaurant
Ambrosius waar we na lange tijd de Griekse keuken weer eens proeven.
19 april
Vandaag
bekijken we in Kato Gouves twee appartementen. Komende winter willen
wij er namelijk een voor langere tijd huren. Een eerste selectie hadden
we thuis al via internet gemaakt.
's Avonds blijven we staan op een mooie plek in Gournes, een paar
kilometer verder dan Kato Gouves. Totdat de U.S. Air force er in de
jaren 50 een militaire basis stichtte, was er in Gournes weinig tot
niets te beleven. Om de militairen te kunnen huisvesten, zijn er in die
tijd veel hotels en appartementen gebouwd. In deze hotels en
appartementen worden, nadat de militairen in 1993 vertrokken, nu elke
zomer de vele toeristen verwelkomd. Ook zien we in Gournes het enige
Zeeaquarium van Kreta, met zeeslangen, haaien en nog veel meer.
20 april
Vandaag
rijden we de rustige hoofdweg naar Rethymon. In het oude centrum van de
stad is veel te zien. Je vindt er een doolhof aan straatjes met
karakteristieke Venetiaanse huisjes met hier en daar wat Turkse inbreng
ertussen. Hier bevindt zich tevens de Loggia;
een bijna perfect bewaard gebleven gebouw, waarin vroeger politiek werd
bedreven en zaken werden afgehandeld. Rond de oude Venetiaanse
haven, Mandraki
vind je prachtige huisjes. Verstopt in het oude centrum van
Rethymno ligt de Remondi-fontein. Deze
waterbron uit 1623 heeft een aantal tappunten met mooi gebeeldhouwde
leeuwenkoppen. Het water uit de bron is drinkbaar. Helemaal in het
westen van het stadscentrum staat de Porto Guora
(grote
poort) wat het enige overblijfsel is van de oude Venetiaanse stadsmuur.
Boven de stad uit torent een zestiende-eeuws Venetiaans fort, Fortezza.
De
binnenplaats van dit gigantische bouwwerk is een heuvel waarop je een
kerkje in Venetiaanse stijl vindt, maar ook de Turken hebben er een
moskee gebouwd. Vanaf de muren heb je een schitterend uitzicht over de
zee aan de ene kant en de stad aan de andere zijde. Tegenover de ingang
van het fort is het archeologisch museum van de stad met een
uitgebreide muntencollectie. Ten oosten van het centrum begint het
strand. Het eerste stuk ligt binnen de haven van Rethymno, daarna loopt
het strand vrijwel eindeloos verder. De stad heeft ook een camping die
het hele jaar open is. Na Rethymno rijden we naar Chania-stad, de op een na
grootste stad van Kreta. De stad wordt wel het Venetië van Kreta
genoemd. Niet vanwege de kanalen, maar vanwege de Venetiaanse
architectuur. Chania-stad is met de vele musea, winkels, het strand en de
vele restaurants een plezierige stad. Vooral rondom de Venetiaanse
haven is het goed toeven. We nemen ons voor om het bij een kort bezoek
te laten en de stad verder te bewaren voor het najaar als we hier voor
langere tijd zullen terugkomen. We rijden verder richting Platanias en
belanden uiteindelijk in Kolymbari en vinden daar een mooie P om te
overnachten. We eten uitstekend bij taverne Dyktinna met het zicht op
onze camper. Er staat buiten een sterke en bovendien frisse wind.
Vandaag 160 km gereden, beetje teveel.
21 april
's
Nachts de camper verplaatst vanwege de zeer harde wind die dusdanig om
de camper loeit dat we allebei niet kunnen slapen. Na het ontbijt lopen
we naar het klooster, even buiten Kolymbari. Daarna rijden we via
Kandanos naar Palaiochora, een klein stadje op een landtong in het
zuidwesten van Kreta. Er wonen ongeveer 1.500 mensen. Ooit was het een
rustig vissersdorp totdat het in de jaren zestig werd ontdekt door de
hippies.
Vanaf dat moment is Paleochora vooral een toeristenplaats. Palaiochora
bestaat uit smalle wegen met lage bebouwing. 's Avonds zijn de auto's
niet meer toegestaan in het centrum en staan er vele terrasjes op
straat. Palaiochora heeft twee stranden, een kiezelstrand en een
prachtig zandstrand. We vinden een mooie plek aan de boulevard. Er
staat nog altijd veel wind. 's Avonds eten we uitstekend in restaurant
Samaria en raken er aan de praat met een Belgische dame die alle talen
van Europa lijkt te spreken.
22 april
Het is vandaag Goede Vrijdag. Overdag zitten we
ondanks de harde wind heerlijk op het strand. Om
21.00 uur 's avonds lopen we richting de kerk. Rondom die tijd zou
namelijk de Paasprocessie beginnen. Vanaf de bovenkant bekijken we het
schouwspel en lopen om half elf terug naar de camper, waar de stoet dan
nog een keer langskomt.
23 april
Vandaag
besluiten we richting Elafonissos te wandelen, het meest zuidwestelijke
puntje van Kreta. We doen zo veel mogelijk via strand maar de afstand
valt tegen. We snijden een stuk af en eten op het strand. De meeste
tavernes hier zijn nog gesloten. 's Avonds lopen we even voor elven
richting kerk waar al veel Grieken verzameld zijn. Om bijna 00.00 uur
gaat de pastoor op een verhoging staan en wordt de judaspop in brand
gestoken. Bij het naar buitenkomen van "het licht uit de kerk"
wordt het Paasvuur doorgegeven. Daarna volgt vuurwerk en wenst iedereen
elkaar Christos anesti (Christus is opgestaan). Heel bijzonder om
dit feest zo mee te maken.
24 april
Vandaag
doen we rustig aan en kijken hoe Paaszondag in Palaiochora gevierd
wordt. We beginnen met koffie bij de taverne op de hoek, een van de
weinigen die open is. De
eigenaresse brengt ons koekjes + eitjes (Paasgebruik) en wenst ons
Chronia pola (nog vele jaren). Daarna lopen we door de hoofdstraat,
daar hangt bij de plaatselijke kroeg een lam aan het spit te draaien.
Als we begin van de middags teruglopen, zijn de tafeltjes nog niet
gedekt. Wij lopen verder en nemen een ander terras. Eind van de middag
gaan we nog even naar strand en zien om 20.15 uur een prachtige
ondergaande zon. Die hebben we vaker gezien in Griekenland, maar het
blijft prachtig. In Samaria eten we prima pastitio met chorta en
stuffed tomatoes.
25 april
We
rijden verder richting Chaniá-stad en gaan bij Ligia rechtsaf de bergen
in. De weg is ronduit schitterend. We maken een koffiestop voorbij
Malia en vullen hier onze watervoorraad bij. Daarna verder richting
Omalos voor een tweede koffiestop. Krijgen hier spontaan van iemand die
uit de kerk komt een brood toegestopt. Gaan verder over de schitterende
weg van Omalos naar Chaniá-stad. Rijden langs lake Agia en
strekken hier even de benen. Het blijkt een zoetwatermeer dat vroeger
werd gebruikt voor de opwekking van energie. Tegenwoordig kun je er
watervogels bewonderen en tevens herbergt het een kolonie schildpadden.
Rondom het meer zijn enkele tavernes waar je vanaf het terras een fraai
uitzicht op het meer hebt. Een mooi aangelegd wandelpad voert langs de
oever en ligt enkele meters boven het wateroppervlak. Het
meer is bijzonder geschikt om vogels te verkennen, een rustige oase
onder de kerk van St. Constandinos en St. Eleni - vandaar de naam Agia,
hetgeen 'heilig' betekent. Bij het meer ligt de landingsplaats van een
van de vier belangrijkste parachutelandingen die de Duitse troepen
maakten in 1941.
Drie
bataljons landden hier met de opdracht om Chania te veroveren. Je kunt
er prachtig met de camper staan, maar we besluiten toch om door te
rijden naar Kalyves, een toeristisch dorpje ten zuiden van de golf van
Souda. Het zandstrand is er erg mooi. Net boven dit dorpje bevinden
zich de ruines van de historische stad Aptera. Rondom
Kalives bevinden zich meerdere leuke traditionele dorpen die de moeite
waard zijn. De camper parkeren we vlakbij het schilderachtige haventje,
direct aan het strand en met een douche naast de deur. 
26 april
Vandaag
is Nel jarig en dus begint de dag met cadeautjes bij het ontbijt. Via
Vamos rijden we naar het dorpje Vryses dat beroemd is vanwege zijn
romige yoghurt en wilde honing. De potten heerlijke yoghurt
vind
je dan ook in bijna iedere etalage. Wij gaan verder en rijden de weg
naar Chora Sfakion, maar vlak voor Imbros slaan we linksaf richting
Kallitratis. De weg stijgt in het begin behoorlijk sterk, zodat ik er
alleen in de tweede versnelling op kan. Jammer dat het zo bewolkt is,
want deze weg is zelfs nog mooier dan die van gisteren. Bij een
koffiestop krijgen we bezoek van een aantal nieuwsgierige berggeiten.
Via Asi Gonia en Argyroupoli komen we door schitterende bergen
uiteindelijk in Episkopi en zoeken hier tevergeefs
naar een geschikte P om te overnachten. Doorgereden naar Bali en hier
kunnen we aan het begin van het dorp mooi staan. Later krijgen we
gezelschap van een Italiaanse camper. Bali was ooit een vissersdorpje
dat zich heeft ontplooid tot een badplaats voor strandliefhebbers. Het
heeft een mooie baai en het schilderachtige haventje is een lust voor
het oog en zeker een wandeling waard. In de bergen achter het dorp ligt
het klooster van Ag. Ioánnou dat in 1635 is gesticht.
27 april
Na
een aantal stevige onweersbuien vannacht, rijden we via Perama en Sises
naar Agia Pelagia om koffie te drinken. Daarna rijden we door richting
de baai van Lygaria, maar nemen per abuis de verkeerde afslag en komen
daardoor op de National Road! Jammer, want de baai van Lygiria moet een
van de mooiste op Kreta zijn. Bewaren we dus ook maar tot eind van het
jaar. Via de Lidl nabij Heraklion nemen we onze middagrust op het
strand bij Amnisos. Daarna rijden we naar de plek in Gournes waar we
onze trip zijn begonnen. Het rondje zit er op. De volgende ochtend
vliegen we in 2,5 uur terug naar Amsterdam.
Tot
zover ons reisverslag en de indrukken die we hebben opgedaan. Wat ons
vooral is opgevallen zijn de bergen die tweederde van de oppervlakte
van het eiland beslaan. Bergen die doorsneden worden door diepe en
spectaculaire kloven. Iets anders dat opviel is dat Kretenzers zo veel
groenten eten (drie keer zo veel als andere Europeanen). Ze eten ook
veel meer fruit. Bij elke gelegenheid krijg je vruchten voorgeschoteld,
vooral sinaasappels die je overal op het eiland aan de bomen ziet
hangen. Tien dagen is natuurlijk
veel te kort om het hele eiland te verkennen, we hebben hooguit 10%
gezien. Maar
wat we gezien hebben, is voor ons voldoende om er komende winter naar
terug te gaan. Er ligt nog voldoende te wachten, zoals het Minoďsche
paleis van Knossos, de belangrijkste bezienswaardigheid op Kreta. Maar
ook het historisch museum in Heraklion. En verder natuurlijk de kloven,
zoals de Samaria-kloof en Imbros-kloof en al die andere bijzondere
plekken van het eiland. Toen wij er in mei waren
zijn we bijna geen andere campers tegengekomen en hadden de plekken
voor het uitzoeken. Echt
ideaal! Om op Kreta te komen kun je rechtstreeks vanuit Amsterdam naar
de hoofdstad Heraklion vliegen. Wij vlogen met Corendon voor 220 euro
(per persoon) retour, mits tijdig geboekt. Ook
Transavia heeft rechtstreekse vluchten naar Kreta. En als je dan van
het vliegveld wordt opgehaald en even later in je huurcamper zit, dan
voelt dat als heel bijzonder. 's Morgens zit je nog thuis aan het
ontbijt en 's middags rijd je rond in je camper op een prachtig Grieks
eiland dat Kreta heet. Camper op
Kreta verhuurt
in het voorseizoen al campers vanaf 89 euro per dag. Ze bieden ook
campers aan als pakketreis. Dat houdt in dat je de camper boekt tezamen
met de vliegtickets en locale transfers. Zie voor alle informatie,
modellen en prijzen: www.camperopkreta.nl
Lees ook de verslagen van
onze eerdere reizen door Griekenland. Je vindt ze op de website Griekenland
Camperland. Wil je reageren? Ga dan naar het gastenboek.
|